Vrije dag, goed weer, dus vandaag met Bart maar weer eens een vaste route gaan testen.
Holsbeek had al veel goede commentaren gekregen, dus zijn we daar eens een kijkje gaan nemen.
Rond 10u. waren we ter plaatse. Aan de sporthal valt ons meteen het grote duidelijke infobord van de route op.
Op andere plaatsen is dit wel eens anders.

Er zijn 3 Routes: Rood (2 rode lussen), de blauwe en de groene lus. Allemaal met elkaar combineerbaar, en dan komt men aan 55km.
Aan onze startplaats begint de groene en de blauwe route, en onderweg kan men dan nog de 2 lussen van rood nemen.
We beginnen met de blauwe route. De eerste meters gaan over het asfalt, het dorp uit.
Niet veel later draait men rechts af, het onverhard op.

En meteen is daar de eerste piek. Een mooie lange beklimming over een goed berijdbaar pad. Lekker zwaar om mee te beginnen.
Het stormweer van gisteren heeft pad wel goed bezaaid met afgrukte takken. Maar hier kan men er nog vlot omheen.
Eenmaal boven blijft men even op een plateau rijden. We zitten meteen vrij hoog, want aan onze linkerkant gaat het diep naar beneden. Mooi om te zien.
We rijden dan het bos uit, en staan dan voor de keuze links of rechts. Er is nergens een pijltje te zien. Natuurlijk kiezen we de verkeerde kant en rijden we rechts naar beneden.
Onderaan nergens een pijl gezien, dus maar terug omhoog en dan maar links aangehouden.
Dit was de juiste kant want de blauwe pijlen duiken snel weer op.
Na een mooie afdaling krijgen we meteen weer de volgende beklimming.

Ook deze duurt weer vrij lang en is de moeite om te doen. Zonder problemen raken we boven en maken ons op voor de volgende afdaling.
Al slalommend tussen de afgewaaide takken banen we ons een weg naar beneden.
Dan na enkele km's wordt de weg bruusk onderbroken, door een diepe geul die ze daar aan het graven zijn. De route loopte rechtdoor, maar er is geen doorkomen aan.
Langs de geul loopt wel een veldweg. Die hebben we dan maar aangehouden tot aan de straat. Daarna hebben we altijd rechts aangehouden, en na een tijdje kom je weer op de route uit.
Een omleiding was hier toch wel op zijn plaats geweest lijkt me.

Maar goed de route viel tot nu reuze mee, met steeds klimmen en dalen.
De vele takken (al dan niet met doorns) op de route , eist dan iets na halverwege toch zijn tol. Niet één lekke band, maar lekke banden tegelijk voor Bart.
Na een heel geklommel (oa met een afgebroken ventiel) trekken we ons terug opgang voor het 2e deel van de route.

Dit is iets minder zwaar dan het eerste deel. Het gaat nog goed op en af, maar de echt lange beklimmingen zijn er niet meer.
Ook zijn er iets meer modderige stroken die soms niet meer berijdbaar zijn. Dit alls door het zware onweer van gisteren. Anders moet dit normaal goed te doen zijn.
De laatste km's rijden via mooie bospaden, en nog een mooie afdaling via de weg terug naar de start.

Conclusie:
Een aangename route met toch flink wat hoogtemeters.
De pijlen kunnen soms iets beter

Klik op de camera of foto's voor de volledige fotoreportage.

Reageren op deze tocht kan hier!

<--- Terug